MİSYON - VİZYON



CITES Sözleşmesi, yabani hayvan ve bitki türlerinin canlı ve ölü örnekleri ile bunların kolayca tanınabilen parçaları ile türevlerinin sözleşmeye taraf ülkeler arasındaki ithalatını, ihracatını, reeksportunu ve denizden girişini kısacası uluslararası ticaretini; temeli izin ve belgelere dayanan ve ancak sözleşmede belirtilen bazı şartların yerine getirilmesi halinde bu izin ve belgelerin verilmesini öngören uluslararası bir düzenlemedir.


Sözleşmenin temel amaçları :


1- Nesilleri tehlike altında bulunan ya da bulunabilecek türlerin uluslararası ticaretinin izlenmesi ve gerekli şartlarda durdurulması,

2-  Ekolojik dengenin, uluslararası ticaret yoluyla istismar edilmesinin önlenmesi,

3- Ülkelerin sahip oldukları biyolojik kaynakların sürdürülebilir kullanımlarının sağlanması için, taraf ülkelere yardımcı olmaktır.

Taraflar Konferansı; 3 yılda bir yapılmakta olup, oldukça teknik ve yoğun gündeme sahip toplantılardır. Bu toplantılarda Ülkeler adına oy kullanılarak, yabani hayvan ve bitki türlerinin nesillerinin sürdürülebilmesi ve populasyon durumuna göre ticaretine izin verilmesi konularında karar alınmaktadır.

Söz konusu CITES türlerinin uluslararası ticaretinin (ithalat, ihracat, yeniden ihracat, denizden giriş) yetkili kurum ve kuruluşlar tarafından kontrollü olarak yapılmasını sağlamak amacıyla, gerek sözleşme hükümlerinden doğan ülke yükümlülüklerimiz ve gerekse AB mevzuat uyumu çalışmaları kapsamındaki ilgili direktifler doğrultusunda, ticaretle ilgili kontrol sisteminin önemi büyüktür. CITES Sözleşmesi hükümleri çerçevesinde yapılan uygulamalarda, gümrük kontrolleri de çok önemli bir yer teşkil etmektedir.


Sözleşme 3 Ek listeye sahiptir ve bu listelerden;


Ek-I listesi, uluslararası ticaret nedeniyle nesilleri tükenme tehlikesi altında olan ve bu nedenle uluslararası ticareti çok sıkı mevzuata tabi tutulan,

Ek-II listesi, mutlak olarak tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olmamakla birlikte, nesillerinin devamıyla bağdaşmayan kullanımlarının önlenmesi amaçlanan,

Ek-III listesi ise, taraflardan herhangi birinin, kullanımını önlemek veya kısıtlamak amacıyla kendi yetki alanı içinde düzenlemeye tabi tuttuğu ve ticaretinin denetime alınmasında diğer taraflar ile işbirliğine ihtiyaç duyduğunu belirttiği, bütün türleri kapsamaktadır.